...............Γραφεία Εφημερίδας: Πυθίας 6, πλατεία Κυψέλης ΤΚ 11364 Αθήνα, τηλ.: 210 8656.731, 6974 796681, Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής,

~

 my-tips-collection

ΤΟΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ & ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1988 *Ειδήσεις - Ανταποκρίσεις - Ρεπορτάζ - Συνεντεύξεις - Videos - Διεθνή Νέα - Απόδημος Ελληνισμός ...στα απλά πράγματα κρύβεται η γοητεία... όπως ένας περίπατος στο Λούσιο ποταμό....... * ειδήσεις από την Αρκαδία * περιήγησης, οικοτουρισμός, πολιτισμός * Χειμώνας 2016 περιδιάβαση στα όμορφα χωριουδάκια της Αρκαδίας και περίπατος στις όχθες του ποταμού Λούσιου μυρίζοντας την ρίγανη και το θυμάρι με ψωμοτύρι και καλή διάθεση & καρδιά, αναμένοντας τις νεράιδες να φανούν, όπως έλεγε η γιαγιά η Βάσω... * http://karytaina.blogspot.com/


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Αρκαδικό Βήμα, φύλλο Μαΐου: "Η μετανάστευση των Αρκάδων στην Αυστραλία", "Δάκρυα για την Ελλάδα, από ένα εύζωνο στην μακρινή Αυστραλία", Νίκος Γκάτσος, "πέρασαν 25 χρόνια", Καρύταινα: "Η πρώτη μάχη της Ελληνικής Επανάστασης"

Κυκλοφόρησε το νέο φύλλο Μαΐου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"  με πλούσια θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο σήμερα.... διαβάστε μεταξύ άλλων το άρθρο του ψυχολόγου μας, Γιάννη Ξηντάρα: "Οκτώ λόγοι για να χαμογελάμε...", "Δάκρυα για την Ελλάδα, από ένα εύζωνο στην μακρινή Αυστραλία", Βασίλης Παπακωνσταντίνου,  "Ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης από την Βάστα Αρκαδίας"....,  "Ο Λαμπράκης Ζει", κ.ά.

δείτε ολόκληρη την εφημερίδα εδώ


Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

To Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα, γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων, το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Μαΐου

 




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 8 Μαΐου 2017
To Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων


Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), με αφορμή τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων (18/5), με θέμα «Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες: Τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται», οργανώνει εκδηλώσεις στο Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, στη Δημητσάνα, με τίτλο «Με τη δύναμη του νερού».
Συγκεκριμένα:
Το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Μαΐου (ώρες 10:00-14:30) η νεροτριβή του Μουσείου θα λειτουργήσει από τον έμπειρο «νεροτριβιάρη» της οικογένειας Δρακόπουλου, που διατηρεί νεροτριβή και νερόμυλο στο Βυζίκι Γορτυνίας εδώ και τέσσερις γενιές, με σκοπό να πλυθούν υφαντά (φλοκάτες, μπαντανίες, σαΐσματα). Παράλληλα, ο νερόμυλος του Μουσείου θα αλέθει σιτάρι και στον εξωτερικό χώρο θα πραγματοποιείται επίδειξη της υφαντικής τέχνης σε παραδοσιακό αργαλειό. Γυναίκες της Αρκαδίας θα ξετυλίξουν πτυχές της δύσκολης καθημερινότητας του παρελθόντος, στο πλαίσιο της φροντίδας της οικογένειάς τους.
Η ολοκλήρωση του ετήσιου πλυσίματος θα γιορταστεί από τον Αγροτουριστικό Πολιτιστικό Σύλλογο Γυναικών Δημητσάνας με χορούς και λιτό φαγητό, όπως παλιά. Συμμετέχουν η Χορωδία του Υπαίθριου Μουσείου Υδροκίνησης, το Μουσείο Λαϊκού Πολιτισμού Δάρα και οι φίλοι του, καθώς και οι «Στρίγκλες εν δράσει».

Η συμμετοχή σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη για το κοινό.
Για το πλύσιμο στη νεροτριβή είναι απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής, ενώ η κάθε οικογένεια μπορεί να φέρει μέχρι δύο υφαντά.


Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Μουσείο, στο τηλέφωνο 27950 31630(καθημερινά, εκτός Τρίτης, 10:00-18:00).

*Στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, την Πέμπτη 18/5 η είσοδος θα είναι ελεύθερη σε όλα τα μουσεία του Δικτύου ΠΙΟΠ (από τις 10:00 έως τις 18:00).



Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης
Κεφαλάρι Αϊ-Γιάννη, 220 07 Δημητσάνα

Τ: 27950 31630 | www.piop.gr

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Στην παλαιά εθνική Καλαμάτας- Τρίπολης υπάρχουν εγκαταλελειμμένα μαγαζιά που κάποτε εξυπηρετούσαν τα διερχόμενα αυτοκίνητα.... μάρτυρες μιας άλλης εποχής όχι τόσο μακρινής

 ΑΠΟΨΕΙΣ  

Η Βίκυ …και οι νέοι δρόμοι της ανάπτυξης


Στην παλαιά εθνική Καλαμάτας- Τρίπολης υπάρχουν εγκαταλελειμμένα μαγαζιά που κάποτε εξυπηρετούσαν τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Χώροι ξεδοντιασμένοι, μάρτυρες μιας άλλης εποχής όχι τόσο μακρινής, σημεία αναφοράς για τα γύρω χωριά που πολλές φορές χρησίμευαν ως τόπος συνάθροισης για τους κατοίκους. Ταβερνεία, παντοπωλεία, mini market, ψιλικατζίδικα, μπαρ και πέριξ του δρόμου αυτοσχέδιες καλύβες που πουλούσαν αγροτικά προϊόντα. Εποχές όπου το ταξίδι προϋπόθετε μια στάση σε αυτούς τους χώρους, κρατώντας ένα σημείο αναφοράς για τα μελλοντικά ταξίδια και μια επαφή με τους ανθρώπους που τους διαχειρίζονταν. Σήμερα στους γρήγορους αυτοκινητόδρομους η στάση γίνεται σε απρόσωπα κονσερβοποιημένα μαγαζιά αλυσίδες και σε χημικές τουαλέτες. Η συνήθης επικοινωνία μεταξύ υπαλλήλων και πελάτη περιορίζεται στην ερώτηση για το είδος καφέ (brazilian ή arabica;).

Σε ένα χωριό λοιπόν, όπου κάποτε περνούσε ο δρόμος, μέχρι να φτιαχτεί ο γρήγορος αυτοκινητόδρομος, υπήρχε και ένα συμπαθές «πολυμορφικό» μαγαζί, που άλλαζε χαρακτήρα ανάλογα με την ώρα της ημέρας. Εκεί δούλευε η Βίκυ, μια ελληνοκαναδή κοπέλα που για άγνωστο λόγο η ζωή την έφερε σε αυτό το χωριό. Η Βίκυ εξυπηρετούσε τους ντόπιους θαμώνες, τους διερχόμενους φορτηγατζήδες και τους ταξιδιώτες που έκαναν στάση για φαγητό, καφέ, ποτό και κατούρημα. Το ίδιο το μαγαζί τη νύχτα μεταμορφωνόταν σε μπαρ με χαμηλό φωτισμό. Οι ξαναμμένοι ντόπιοι, φορτηγατζήδες και ταξιδιώτες έβρισκαν θαλπωρή στο μαγαζί που δούλευε η Βίκυ. Λίγα μέτρα από την πίσω αυλή του μαγαζιού υπήρχε ένα μικρό σπιτάκι, όπου οι μυημένοι έβρισκαν επί πληρωμή θαλπωρή στην αγκαλιά των κοπελιών που δούλευαν εκεί. Δεν γνωρίζω εάν η Βίκυ έκανε ή την ανάγκαζαν να κάνει αυτή την δουλειά.
Μεθυσμένα φλερτ, συνήθως άγαρμπα μεταξύ σουβλακιών, ποτών, μακαρονάδων και λαϊκόποπ μουσικής. Αλισβερίσι άλλων εποχών, άλλων ταχυτήτων. Κάπου τον Αύγουστο του 2007, η Βίκυ εμφανίσθηκε με ένα βουλωμένο μελανιασμένο μάτι. Οι μπάτσοι της περιοχής την είχαν κατηγορήσει για κάποιες φωτιές. Ήταν ο Αύγουστος όπου όλη η Πελοπόννησος είχε πάρει φωτιά.Η Βίκυ προσήχθη στο τμήμα και εκεί ξυλοκοπήθηκε από τους μπάτσους. Βέβαια η Βίκυ καμία σχέση με αυτές τις φωτιές δεν είχε. Η ίδια άναβε φωτιές, αλλά στο μαγαζί που δούλευε. Γι’ αυτό και ξυλοκοπήθηκε από τους μπάτσους, για τις φωτιές που τους άναψε και για τα θελήματα που δεν τους έκανε. Έτσι με τον τρόπο αυτό οι μπάτσοι ισορρόπησαν την σεξουαλική τους ανωμαλία, στο σώμα της Βίκυς. Μετά από αυτό η Βίκυ ήθελε να εξαφανισθεί από το χωριό.


Τα χρόνια πέρασαν και η περιοχή εκσυγχρονίστηκε, η ανάπτυξη ακούμπησε το χωριό και το μπαρ- σουβλατζίδικο- εστιατόριο. Η κατασκευή του μεγάλου αυτοκινητόδρομου γιορτάστηκε από όλους με χαρά, μα το χωριό μαράζωσε. Οι οδηγοί έγιναν γρήγοροι, οι φορτηγατζήδες πρέπει γρήγορα να παραδώσουν το εμπόρευμα και το μπαρ ξεχάστηκε, μαζί με το χωριό. Με τον καιρό η Βίκυ έψαξε να βρει αλλού να ζήσει, το μπαρ έκλεισε και το σπιτάκι νοικιάστηκε.
Ανάπτυξη, ταχύτητα, εκσυγχρονισμός. Όλοι πλέον οφείλουμε να κινούμαστε γρήγορα. Οτιδήποτε αργό θεωρείται απαρχαιωμένο, χωρίς καμία δυνατότητα εξέλιξης, έξω από αυτή την εποχή, μη ανταγωνιστικό και μη εμπορεύσιμο. Οποιοσδήποτε που για κάποιο λόγο κινείται αργά, δεν αναπτύσσεται και δεν εκσυγχρονίζεται.
Γρήγορο ίντερνετ, γρήγορο ανέβασμα (upload), γρήγορο κατέβασμα  (download), γρήγοροι δρόμοι. Να φτάσεις γρήγορα στην δουλειά και να δουλεύεις γρήγορα, να πιεις καφέδες, ισοτονικά και βιταμίνες ώστε να κινείσαι γρήγορα και να σκέφτεσαι γρήγορα, γιατί ο χρόνος είναι χρήμα, γρήγορος χρόνος πολύ χρήμα, μα μην γελιέσαι, αυτό το τελευταίο – για τα χρήματα- ισχύει για άλλους όχι για σένα, εσύ το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να κινείσαι γρήγορα. Εσύ θα ζεις γρήγορα αλλά το χρήμα δεν θα φτάνει ποτέ σε σένα, δεν θα είναι ποτέ ανάλογο του τρεξίματος σου. Και έτσι θα συνεχίσεις να το επιθυμείς και θα οφείλεις την ευτυχία που δεν έρχεται σ’ αυτό.
Μην γελιόμαστε, εμείς θα συνεχίσουμε να ζούμε με τις αντιφάσεις μας. Θα κινούμαστε γρήγορα, θα συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε γρήγορο ίντερνετ και γρήγορους δρόμους, θα είμαστε αποδοτικοί και γρήγοροι για τα αφεντικά, θα νομίζουμε ότι απολαμβάνουμε τους κόπους μας, μα η ζωή μας θα παραμένει αργή, σχεδόν στάσιμη, χωρίς κανένα περιθώριο ανάπτυξης με θολό ορίζοντα. Θα κυλάει μέρα με την μέρα, ο προγραμματισμός θα γίνεται μέρα με την μέρα, αλλά θα συνεχίζουμε να χαιρόμαστε ότι μπορούμε να σερφάρουμε διαδικτυακά γρήγορα, να ταξιδεύουμε γρήγορα, να είμαστε αποδοτικοί και γρήγοροι στις δουλειές μας, να νιώθουμε την ανάπτυξη, να χαιρόμαστε με νέα πολεοδομικά έργα, με νέους δρόμους, και να επιθυμούμε τα χρήματα που μας αξίζουν και δεν μας έρχονται, τα χρήματα που θα μας δώσουν την ευτυχία. Ζούμε γρήγορα, αλλά οι ζωές μας είναι στάσιμες και όλο αυτό επειδή ζούμε γρήγορα, σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του, αέναη μη κίνηση.
Έγραψε ο Μπούρμπουνας
________

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Ίδρυση νέου Μουσικοχορευτικού και Λαογραφικού Συλλόγου στο Βαλτεσινίκο

 ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ

Η ίδρυση ενός νέου, πολλά υποσχόμενου, Συλλόγου στο Βαλτεσινίκο δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητη.
Η Συντονιστική Επιτροπή Κατοίκων Βαλτεσινίκου, αξιολογώντας θετικά τους σκοπούς και τους στόχους του καταστατικού του νέου αυτού συλλόγου, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τις πρώτες τους δραστηριότητες, μέχρι να αποκτήσουν το δικό τους βήμα ενημέρωσης. 

09-04-2017
Μας έγινε γνωστό ότι η ίδρυση Μουσικοχορευτικού & Λαογραφικού Συλλόγου στο Βαλτεσινίκο είναι γεγονός. Το όνομα αυτού "Χορεσίβιος".
Με μεγάλη μας χαρά, μελετώντας το καταστατικό του, διαπιστώσαμε ότι καλύπτει όλους αυτούς τους τομείς που επιτρέπουν να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη του χωριού μας και των κατοίκων του.
Τα μέλη του προσωρινού ΔΣ μας επιτρέπουν να ελπίζουμε σε ένα δυναμικό και ουσιαστικό ξεκίνημα ώστε το ΔΣ που θα προέλθει από τις πρώτες εκλογές, να έχει ήδη αυτή την αρχική ταχύτητα που θα αποτελέσει αφετηρία για μία ανοδική πορεία.
Εμείς όλοι που ζούμε, αναπνέουμε, αγαπάμε αυτό τον τόπο ωφείλουμε να αγκαλιάσουμε αυτή την νέα προσπάθεια και να πλαισώσουμε τον "ΧΟΡΕΣΙΒΙΟ" μαζικά για να του δώσουμε την δύναμη που θα του διασφαλίζει την επιτυχία.

Καλό ταξίδι, καλή δύναμη και υπομονή, κουράγιο, όρεξη και μεγάλο "στομάχι".



Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Η ελευθερία του Τύπου και ο Θ. Ι. Κολοκοτρώνης!…

Ελευθεροτυπία // Κολοκοτρώνης // Φάλεζ
Του Φάνη Ζουρόπουλου*
Η ελευθερία του Τύπου ήταν πάντα ένα μεγάλο πρόβλημα για όλες τις κυβερνήσεις από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και μετά. Μην ξεχνάμε ότι η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα  μετά την επανάσταση του 1821, που ήταν στην Καλαμάτα η «Σάλπιγξ», έκλεισε μετά από τρία φύλλα που εξέδωσε γιατί «κάποιοι θέλησαν να ασκήσουν προληπτική λογοκρισία» στους συντάκτες της… Την στιγμή μάλιστα  που ακόμα τίποτα δεν είχε κριθεί για την επανάσταση και οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι να την καταπνίξουν !

Με την ευκαιρία που πλησιάζουμε στα 200 χρόνια από την 25η Μαρτίου 1821, ας δούμε ένα ξεχασμένο μάθημα Δημοκρατικής λειτουργίας του τύπου, από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη τον νεώτερο, εγγονό του Κολοκοτρώνη, γιο του Γενναίου (το πραγματικό όνομα ήταν Ιωάννης) και της Φωτεινής Τζαβέλα (κόρης του οπλαρχηγού Κίτσου και μεγάλης Κυρίας των τιμών της Αμαλίας…).
Ο νεώτερος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1829-1894) γνωστός  με το ψευδώνυμο Φάλεζ, είχε αποτραβηχτεί από το Κολοκοτρωνέικο και ασχολείτο με τη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία, εκδίδοντας βιβλία και αρθρογραφώντας στις εφημερίδες της εποχής «Ραμπαγάς» και «Ακρόπολις».
Πρωτοπόρος «σοσιαλιστής», υποστήριζε ένα σύστημα διοίκησης μέσων τοπικών λαϊκών συνελεύσεων, πράγμα αδιανόητο για την εποχή του… και κατηγορούσε τους τότε πολιτικούς που άλλαζαν στρατόπεδα ανάλογα με τα συμφέροντά τους (φαινόμενο που ακόμα βλέπουμε να γίνεται με τους σημερινούς πολιτικούς…).
Το 1862 ο πατέρας του Γενναίος –Ιωάννης Κολοκοτρώνης πήρε εντολή από τον Όθωνα και σχημάτισε κυβέρνηση, την τελευταία πριν την έξωση του Βασιλιά! Τότε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Φάλεζ) γράφει στις 30 Μαΐου 1862 στο Ναύπλιο και στέλνει στον πρωθυπουργό και πατέρα του Ι. Κολοκοτρώνη (με τον οποίο δεν είχε αγαθές σχέσεις) και τον υπουργό Στρατιωτικών  Σπύρο- Μήλιο, την παρακάτω επιστολή, που αποτελεί ύμνο της Ελευθεροτυπίας:
Ο νεώτερος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1829-1894) γνωστός με το ψευδώνυμο Φάλεζ, είχε αποτραβηχτεί από το Κολοκοτρωνέικο και ασχολείτο με τη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία, εκδίδοντας βιβλία και αρθρογραφώντας στις εφημερίδες της εποχής «Ραμπαγάς» και «Ακρόπολις».
Πρωτοπόρος «σοσιαλιστής», υποστήριζε ένα σύστημα διοίκησης μέσων τοπικών λαϊκών συνελεύσεων, πράγμα αδιανόητο για την εποχή του…
«Σεβαστοί μοι! Σας συγχαίρω, διότι πρώτοι ανελάβετε τον δυσκολώτερον των αγώνων. Η κατάστασις, εις ην ευρίσκεται ο τόπος σήμερον, ομοιάζει με κτίριον σαθρόν, όπερ δείται νέας εντελούς μεταπλάσεως, και δυστυχώς διά του αυτού αθλίου υλικού.[…] Εάν αφήσητε εις την δημοσιογρφίαν ελευθερίαν απόλυτον, δεν θέλετε ναυαγήσει. Η ελευθερία του τύπου είναι η κατάλληλος μηχανή να καθαρίση τα σκύβαλα εκ του σίτου της δημοσιογραφίας. Εις την Αγγλίαν περιώρισαν το πρώτον τον τύπο, αλλ’ ο τύπος ηχρειώθη, έγεινεν ακόλαστος. Η φρόνιμος κατόπιν Κυβέρνησις τον άφηκε ελεύθερον, και βαθμηδόν η ίδια η κοινωνία επεριφρόνησεν τη λιβελλογραφίαν και τα προσωπικότητας, αναγινώσκουσα μετ’ ευχαριστήσεως όπου απήντα τη λογικήν συζήτησιν. Κατέπεσεν τότε φυσικώς το κακόν της δημοσιογραφίας μέρος, και έμεινε η πραγματική δημοσιογραφία. Σώσατε λοιπόν τη δημοσιογραφίαν, ούσα μίαν των δυνάμεων του συνταγματικού βίου, δι’ απολύτου και καλώς εννοουμένης ελευθερίας, αληθούς και ειλικρινούς. Είναι αξιώμα το, μη κατάσχης, διότι αναγιγνώσκεται πλειότερων το κατασχόμενων. Αφήσατε λοιπόν την ελευθερίαν εις τον τύπον, και μόνον υμάς ίσως τινές ωφελούμενοι εκ τούτου σας υβρίσουν. Αυταπαρνήθητε λοιπόν χάριν του τύπου, και μετ’ ολίγον θα ιδήτε ότι η κοινωνία θα απανθίζη το ωφέλιμον μόνον μέρος, έως ου τα σκύβαλα πετάξη μακράν ο άνεμος της περιφρονήσεως. Ο Έλλην είναι ευφυής, και Κυβέρνησις εφορώσα και ουχί καταδιώκουσα τον τύπον, θέλει τον κάμει μόνον το ορθόν ν΄αναγινώσκη και να σεβασθή πλειότερον τα κυβερνώντα πρόσωπα. […] Η αλήθεια δεν είναι έγκλημα ποτέ. […]Η ελευθερία του λόγου είναι η ενάρετος  γυνή, ήτις κεντά την φιλοτιμίαν και σχηματίζει τους ελευθερόφρονας ρήτορας και τους αληθείς πατριώτας.[…]Υποσημειούμαι  με το προσήκον σέβας ως υιός Θ.Ι.Κολοκοτρώνης».
Μην μου πείτε ότι αυτός ο ύμνος στην ελευθερία του τύπου δεν είναι στην καρδιά της σημερινής επικαιρότητας τώρα που αυτή βάλλεται από το μένος διάφορων Τραμπ, Ερντογάν, ή και ντόπιων Παππάδων και Σία;
Δυστυχώς ενάμιση αιώνα μετά ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Φάλεζ) θα ήταν υποχρεωμένος να συντάξει την ίδια επιστολή. Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα δεν θα ήξερε πού να τη στείλει!…
______________
* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.